ညီေလး ေရ……
လက္ရွိဖတ္ေနမိတဲ႕ စာအုပ္ က ဆရာသန္း၀င္းလႈိင္ ေရးတဲ႕ “ေဒါက္တာဘေမာ္ ၏ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ား” ဆိုေတာ႕ သမိုင္းနဲ႕ပတ္သတ္တဲ႕ အေတြးေတြပဲ ေခါင္းထဲမွာ စိုးမိုးေနမိတယ္။ကိုကို တို႕မူလတန္းေက်ာင္းသားဘ၀၊အလယ္တန္းေက်ာင္းသားဘ၀၊အထက္တန္းေက်ာင္းသားဘ၀ အားလံုးမွာ သမိုင္း ဘာသာရပ္ကုိသင္ၾကရတယ္ေနာ္။မင္း ကို ကိုကို တစ္ခုေလာက္ေမးခ်င္တယ္။ဘာေၾကာင္႕ သမိုင္း သင္ယူၾကရတာလို႕ထင္သလဲ။
ဒီေမးခြန္းအတြက္ အေျဖက ကိုကိုတို႕အားလံုး သိျပီးသား ေဒါက္တာသန္းထြန္းရဲ႕ နာမည္ေက်ာ္စကားတစ္ခြန္းျဖစ္တဲ႕“သမိုင္းသင္ရျခင္းသည္ မအ ေအာင္လို႕” ဆိုတာပဲေပါ႕။ဒီစကားစုေလးက ရိုးရွင္းေပမယ္႕ အရမ္းကို ေလးနက္လြန္းလွပါတယ္။“မအ ေအာင္လုိ႕” လို႕ေျပာထားေတာ႕ ဘယ္ေနရာေတြမွာ မ အ ရမွာလဲ။အ ရင္ဘာျဖစ္မွာလဲ။ဒါဆိုမအ ေအာင္ ဘယ္လိုေလ႕လာရမွာလဲ။ ဘယ္လိုအသံုးခ်ရမလဲ။ီသမိုင္းဆိုတာ ကေကာ ကိုကိုတို႕ကို ဘယ္လိုအက်ိဳးျပဳႏိုင္မလဲ။
ညီေလး ကို စကားမစပ္ တစ္ခုေလာက္ ၾကားျဖတ္ေျပာပါရေစ။ဘယ္ေနရာမွာမဆို ဘာပဲလုပ္လုပ္ “ဘယ္က စလုပ္မလဲ၊ဘယ္လိုလုပ္မလဲ၊ဘယ္လိုအဆံုးသတ္မလဲ၊ဘယ္လိုအက်ိဳးေက်းဇူးရႏိုင္မွာလဲ။ေမွ်ာ္လင္႕ထားသလိုျဖစ္မလာခဲ႕ရင္ေကာ ဘယ္လိုဆက္လုပ္မလဲ….” ဒီေမးခြန္းေတြနဲ႕ ကိုယ္႕ကိုကိုယ္အရင္ဆံုးျပန္ေမးပါဦး။ကုိယ္ကိုကိုယ္ ေျဖတတ္ေအာင္ၾကိဳးစားပါဦး။ျပီးမွ ဆက္လုပ္ရမယ္႕လုပ္ငန္းေတြကိုအေကာင္အထည္ေဖာ္ပါ။သတင္းေထာက္ဂ်ာနယ္လစ္ေတြရဲ႕စကားတစ္ခုရွိတယ္။“ကုိယ္ကိုတိုင္ အေျဖမရွိေသးပဲနဲ႕ မေမးပါနဲ႕” တဲ႕။ကိစၥတစ္ခုမွာ အေျဖဆိုတဲ႕ရလဒ္တစ္ခုကို မေမွ်ာ္လင္႕ႏိုင္ဘဲနဲ႕ ဘယ္လိုခြန္အားေတြနဲ႕ ရုန္းကန္ရမွာလဲ။
မအ ရမယ္႕ေနရာေတြ အမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။ျခံဳေျပာရင္ အသိပညာဗဟုသုတ မွာ မအရဘူးေပါ႕ကြာ။ဒါေပမယ္႕ ဓာတုေဗဒပညာရွင္တစ္ေယာက္က ပထ၀ီ ကို နားလည္ခ်င္မွလည္လိမ္႕မယ္၊ညံ႕ခ်င္ ညံ႕ေနမွာေပါ႕။သူရဲ႕နယ္ပယ္ က ဓာတုေဗဒေလ။ဒီေတာ႕ မ အေအာင္ၾကိဳးစားရမယ္႕ အပိုင္းေတြက ကိုယ္႕အေျခအေနေပၚမူတည္ျပီးေတာ႕ ဆံုးျဖတ္ရမယ္႕အရာပါ။ဘယ္ေနရာမွာမဆို ဗဟုသုတၾကြယ္၀ေနရင္ေတာ႕ေကာင္းတာေပါ႕ကြာ။ဒါေပမယ္႕ ဟိုစပ္စပ္၊ဒီစပ္စပ္ ဗဟုသုတၾကြယ္ေနရင္ေတာ႕ ဟိုေနရာလည္း သံုးမရ၊ဒီေနရာလည္း သံုးမရ … ဒီလူရဲ႕အနာဂါတ္က ေရရာပါ႕မလား။ဒါေပမယ္႕ ကၽြမ္းက်င္ပိုင္ႏိုင္ဖို႕ မရွိမျဖစ္မသိမျဖစ္လိုအပ္တဲ႕ အေျခခံဗဟုသုတအေနနဲ႕ေတာ႕ မ အ ေအာင္ သင္ယူဖို႕လိုပါလိမ္႕မယ္။ဒီအတြက္ ႏိုင္ငံသားတိုင္းတစ္ေယာက္မက်န္ မ အ သင္႕တဲ႕ေနရာကေတာ႕ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ပါ။ၾကားဖူးေနၾကစကားလံုး ျဖစ္ေပမယ္႕ လက္ေတြ႕အေကာင္အထည္မျပႏိုင္ၾကပါဘူး။ကိုကုိတို႕မွာသာ အမ်ိဳးခ်စ္တဲ႕ စိတ္ဓါတ္ ရွိခဲ႕မယ္ဆိုရင္ ကိုကုိတို႕ႏိုင္ငံထဲမွာ ဘယ္တိုင္းတပါးသားမွ လာျပီးျခယ္လွယ္စရာမလိုဘူး။ဒီလိုအမ်ိဳး ကို ခ်စ္တတ္ဖို႕အတြက္ကလည္း ကိုယ္႕အမ်ိဳး ဘယ္သူဆိုတာ သိအုန္းမွေလ။ဘယ္လိုလူမ်ိဳးပဲျဖစ္ေနပါေစ…ေသေသခ်ာခ်ာသိထားတဲ႕အရာတစ္ခုကိုပဲတန္ဖိုးထားမွာပါ။ ႏိုင္ငံတစ္ခုကို တန္ဖိုးထားခ်စ္ျမတ္ႏိုးဖို႕ဆိုရင္ ဒီႏိုင္ငံအေၾကာင္း ေစ႕ေစ႕စံုစံုသိထားဖို႕လိုပါလိမ္႕မယ္။ဒီလိုသိဖို႕အတြက္ သမိုင္း ဆိုတဲ႕ဘာသာရပ္တစ္ခုက မင္းကို အေထာက္အကူျပဳမွာပါ။ဒါေၾကာင္႕ မင္းရဲ႕ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓါတ္ မ အ ေအာင္လို႕ သမိုင္းဖတ္ပါ။သင္ပါ။ေလ႕လာပါ။စူးစမ္းပါ လို႕ ကိုကိုတိုက္တြန္းပါရေစ။
ေနာက္တစ္ခုအေနနဲ႕ အမ်ိဳးသားယဥ္ေက်းမႈ မွာလည္း ကိုကိုတို႕ အ လို႕မရဘူး ညီေလး။ကိုကိုတို႕ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုတာ လြန္ခဲ႕တဲ႕ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ပုဂံေခတ္ကတည္းက အလြန္တရာမွ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕လွတဲ႕ ေထရ၀ါဒဗုဒသာသနာထြန္းကားတဲ႕ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံ ပါ။ကိုကုိတို႕မွာ ကိုယ္ပိုင္ယဥ္ေက်းမႈ ရွိတယ္။ကိုယ္ပုိင္စာေပ ရွိတယ္။ကိုယ္ပုိင္အႏုပညာရွိတယ္။ဒီစာေပ၊ယဥ္ေက်းမႈ၊အႏုပညာ ေတြကို ကိုကုိတို႕မွ မထိန္းသိမ္းႏိုင္ရင္ ေနာက္ျဖစ္လာမည္႕သမိုင္း ရိုင္းဖို႕မေျပာနဲ႕ ရွိဖို႕ေတာင္မေသခ်ာေတာ႕ပါဘူး။ကိုကိုတို႕ရဲ႕ဘိုးဘြားေတြက အဖိုးတန္အေမြအႏွစ္ေတြကို သမိုင္းနဲ႕ခ်ီျပီးေတာ႕ ထိန္းသိမ္းလက္ဆင္႕ကမ္းခဲ႕တယ္။ကိုကုိတို႕ေခတ္အခ်ိန္ေရာက္မွ ေနာက္မ်ိဳးဆက္ ကို ျမန္မာ႕အေမြအႏွစ္ေတြ လက္ကမ္းမေပးႏိုင္ရင္ ကိုကုိတို႕ အ လို႕ေပါ႕။ကိုကုိတို႕ ညံ႕လို႕ေပါ႕။
အခ်ိန္ကာလအရ နည္းပညာေခတ္ျဖစ္ေနေတာ႕ ေရွးတုန္းက ပရပိုက္၊ေပစာေတြနဲ႕ ေရးခဲ႕ရေပမယ္႕ အခုခ်ိန္မွာ လက္ေတာ႕၊ကြန္ပ်ဴတာေတြ နဲ႕ ေရးေနရျပီ။လွည္းယာဥ္နဲ႕ အခ်ိန္ၾကာသြားရတဲ႕ခရီးကို ေမာ္ေတာ္ယာဥ္၊ေလယာဥ္ေတြနဲ႕ ခဏေလးေရာက္ႏိုင္ေတာ႕မယ္။ဒီလို တိုးတက္ေျပာင္းလဲေနမႈေတြနဲ႕အညီ လိုက္ေရာညီေထြျဖစ္ႏိုင္ဖို႕ ၾကိဳးစားရပါမယ္။ဒါေပမယ္႕ တစ္ခ်ိဳ႕က ယဥ္ေက်းမႈကို တိုးတက္မႈ နဲ႕ေရာေထြးပစ္လိုက္ၾကတယ္ ညီေလးရ။ကိုကို႕အေနနဲ႕ ဟိုးေခတ္တုန္းကလို ေတာင္ရွည္ ေသွ်ာင္တေစာင္း ထိုင္မသိမ္း ၀တ္ေနရမယ္လို႕ မဆိုလိုေပမယ္႕ တိုးတက္ေနတဲ႕ေခတ္အရဆိုျပီး ယဥ္ေက်းမႈကို ဘီကနီစြပ္ေပးတာမ်ိဳးေတာ႕ ကိုကို လက္မခံႏိုင္ဘူး။ႏိုင္ငံတကာနဲ႕ ႏႈိင္းယွဥ္ေနရတဲ႕အေျခအေန ကို နားလည္ေပးႏိုင္ေပမယ္႕ ျမန္မာ႕ရိုးရာသၾကၤန္မွာေတြေတာင္ ၾကည္႕မေကာင္းေလာက္တဲ႕၀တ္စားဆင္ယင္မႈမ်ိဳးေတြ ျမင္ေတြ႕ေနရပါျပီ။ဒါေတြက ျဖစ္ေနရျခင္းက ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းမွာေနျပီး ျမန္မာ႕ယဥ္ေက်းမႈ ဘာမွန္းမသိႏိုင္ေလာက္ေအာင္ အ ေနၾကလို႕ပါ။ႏိုင္ငံျခားအေငြ႕အသက္ေတြ ဖုံးလႊမ္းေနျပီျဖစ္တဲ႕အတြက္ အားလံုး ကိုေတာ႕ ျမန္မာ႕ယဥ္ေက်းမႈကို တန္ဖိုးထားေပးဖို႕ တိုက္တြန္းလို႕ရမွာမဟုတ္ေတာ႕ပါဘူး။ဒါေပမယ္႕ ကိုကုိတို႕မင္းတို႕ရဲ႕ပတ္၀န္းက်င္ေလးမွာေတာ႕ အမ်ိဳးသားယဥ္ေက်းမႈ ကိုတန္ဖိုးထားေစခ်င္တဲ႕စိတ္ေလး အနည္းအမ်ား၀င္သြားဖို႕ေတာ႕ ၾကိဳးစားၾကည္႕ၾကရမွာေပါ႕။
သမိုင္းနဲ႕ပတ္သတ္ျပီး ညီေလး ကိုအမ်ားၾကီးေျပာျပခ်င္မိေပမယ္႕ မႏိုင္၀န္ထမ္းသလိုမ်ိဳးျဖစ္မွာကိုေတာ႕ စိုးရိမ္ေနမိတယ္။သမိုင္း ဆိုတာ က်ယ္႕ျပန္႕၊ရႈပ္ေထြးသေလာက္ သိမ္ေမြ႕လြန္းတဲ႕အရာတစ္ခုျဖစ္ေနလို႕ေပါ႕။အတိတ္အခ်ိန္ကာလတစ္ခုရဲ႕အမွားကိုေနာင္တအေနနဲ႕ သင္ခန္းစာယူႏိုင္မွ အနာကုိကို သိသေလာက္၊ကိုကို ေလ႕လာထားသေလာက္အေနနဲ႕ပဲသမိုင္းကို ဘယ္လိုအသံုးခ်သင္႕တယ္။သမိုင္းက ဘယ္လိုအက်ိဳးျပဳတယ္ ဆိုတာေတြကို မင္းကို မွ်ေ၀ေပးႏိုင္မွာ။ကိုကိုေျပာတာေတြထက္ ပိုထိေရာက္တာကေတာ႕ ကိုယ္တိုင္သမိုင္းစာအုပ္ေတြဖတ္ေပးႏိုင္မယ္ဆိုရင္ေပါ႕။ညီေလး အေနနဲ႕ ကိုကို ေျပာသေလာက္ပဲလိုက္ေတြးစရာမလိုပါဘူး။ညီေလးရဲ႕ပင္ကိုအရည္အခ်င္းနဲ႕ပဲ ေတြးၾကည္႕ပါ။ေဒါက္တာသန္းထြန္းတို႕၊ေဒါက္တာမတင္၀င္းတို႕၊ဆရာေမာင္ေသြးခၽြန္ တို႕ေရးတဲ႕သမိုင္းဆိုင္ရာေဆာင္းပါးေတြ မ်ားမ်ားဖတ္ၾကည္႕။ေလာေလာဆယ္ အဲဒီလိုမဖတ္ႏိုင္ေသးဘူးဆိုရင္ေတာင္ သင္ခဲ႕ရတဲ႕သမိုင္းစာအုပ္ေတြကို ၀တၳဳဖတ္သလိုမ်ိဳး ျပန္ဖတ္။မင္းအတြက္ တစ္ခုခုထူးလာလိမ္႕မယ္လို႕ ကိုကို အာမခံတယ္။ညီေလးရဲ႕အျမင္ေတြကိုလည္း ကိုကို႕ကို ျပန္ေျပာျပေလ။
ညီေလး အေနနဲ႕ သမိုင္းရဲ႕တန္ဖိုး ကို နားလည္ႏိုင္ပါေစ….
မင္းရဲ႕ ကိုပိုင္
ေခတၱ- ရန္ကုန္ျမိဳ႕။